|
ODTWARZACZ PLIKÓW AUDIO LUMIN
Producent: PIXEL MAGIC SYSTEMS Ltd. |
|
Test
tekst WOJCIECH PACUŁA |
|
No 271 16 listopada 2026 |
KIEDY DOPRACUJESZ SIĘ własnych rozwiązań, kiedy wyznaczysz kierunek zmian, kiedy wreszcie znajdziesz w tym wszystkim „rytm”, masz już z górki. A może nie? Jest bowiem tak, że wcześniej czy później znajdzie się „młody wilk” rzucający ci wyzwanie, wykonujący salto, które zachwyci wszystkich dookoła. „Tak, proszę państwa”, to nowa gwiazda, nowy Houidini czarujący was za skromne parę złotych” – usłyszycie.
Kiedy opadnie kurz i szwy tego przedstawienia wyjdą na wierzch, orientujemy się, że duża część z tego, co „młody” pokazał jest tylko sztuczką, a nie czymś naprawdę nowym. Chodzi o zadziwienie nas, a nie do końca o rewolucję. Niewykluczone jednak, że pozostanie z nami coś jeszcze, inne spojrzenie, nowe podejście, coś fajnego, co przyciągnie ludzi wiecznie żądnych zmian. W audio widzimy to codziennie, a w audio związanym z odtwarzaniem plików niemal co godzinę. Firmy z Chin, bo to one są tą młodą sforą, zdają się nie mieć ograniczeń budżetowych i za nieduże pieniądze oferują solidne obudowy, piękne wyświetlacze, rozbudowane systemy wejść i wyjść, podświetlenia i iluminacje. Kładą też nacisk na przetworniki cyfrowe wykonane dyskretnie, a nie za pomocą układów scalonych. To musi robić wrażenie. ▓ S2 LUMIN ZDAJE SIĘ zachowywać w tym spokój. Na szczęście nie „śmiertelny spokój”, a raczej idzie nową ścieżką wydeptywaną przez konkurencję z kontynentalnych Chin nieco z tyłu, przypatrując się zmianom i innowacjom, ale bez skakania na głęboką wodę. Robi po prostu to, co zawsze: szlifuje to, co już robi dobrze, co jakiś czas wprowadzając modyfikacje i zmiany. A potem to wszystko oferuje w modelach z niższych przedziałów cenowych. Model S2 jest wynikiem takiego właśnie podejścia. Czytamy o nim:
Pierwszy model S1 ugruntował pozycję serii S jako synonimu flagowej technologii odtwarzaczy. Model S2 przenosi tę filozofię w nową generację, łącząc wielokrotnie nagradzaną architekturę X1 z najnowszym procesorem LUMIN. Podwójny zasilacz toroidalny oraz dwustopniowa regulacja napięcia zostały elegancko zintegrowane w jednej obudowie, przy zachowaniu podejścia inżynieryjnego i dbałości o szczegóły, których oczekuje się od serii S.
⸜ S2. The S-Series Returns!, → www.LUMINMUSIC.com, dostęp: 3.11.2026. FUNKCJONALNOŚĆ • S2 jest odtwarzaczem plików audio. Oferuje streaming ze wszystkich popularnych serwisów streamingowych, takich jak Tidal Connect, Qobuz Connect, Spotify Connect, KKBOX, Amazon Music, Plex server support, darmowe stacje radiowe FLAC (Lossless Radio Stations). Oferuje obsługę AirPlay, ma też certyfikaty Roon Ready, JPlay i Audirvana. Producent od samego początku rozwija swoją własną aplikację sterującą, która jest już nieco starawa, jeśli chodzi o projekt graficzny, ale wciąż się nią bardzo łato posługuje. Możemy również odtwarzać pliki z dysków NAS, poprzez protokół UPnP AV z rozszerzeniem do strumieniowego przesyłania dźwięku (OpenHome). Jest też port USB, który może służyć do podłączania nośników pamięci, takich jak pendrive’y czy dyski twarde USB (tylko z jedną partycją w systemie plików FAT32, exFAT i NTFS). Lumin pozwala na odtwarzanie plików MQA (pełne dekodowanie), PCM do 384 kHz, 32-bitów oraz DSD do DSD512. Odtwarzacz łączy się z siecią internetową przez jeden z dwóch portów: Gigabit Ethernet 1000Base-T przez RJ45 lub optyczny interfejs SFP. Producent przewiduje możliwość jednoczesnego korzystania z obu interfejsów sieciowych, np. do połączenia z routerem oraz serwerem lub pamięcią sieciową Lumin. Podobnie jak we wszystkich playerach tej firmy możemy skorzystać z regulacji napięcia wyjściowego (siły głosu). Służy do tego cyfrowa (algorytmowa) regulacja Leedh Processing, umożliwiająca podłączenie S2 bezpośrednio do końcówki mocy lub kolumn aktywnych. A wyjść sygnałem możemy albo analogowo – XLR i RCA – albo cyfrowo – RCA i USB. Dodajmy, że sygnał cyfrowy możemy upsamplować do DSD256 lub PCM 384 kHz, dla wszystkich rodzajów plików – w rodzinach (PCM → PCM, DSD → DSD) i na krzyż (PCM → DSD, DSD → PCM), a dodatkowo możemy wykorzystać znakomite filtry cyfrowe MQA QRONO d2a; więcej nich w teście modelu X2 → TUTAJ. Nowością dla Lumina są wejścia cyfrowe S/PDIF: po raz pierwszy w odtwarzaczu Lumin dodano wejścia cyfrowe (optyczne oraz koaksjalne RCA). Akceptują one sygnał PCM 44,1-192 kHz, 16-24 bity, oraz DSD64 przez DoP. Urządzenie może więc pracować jako centrum systemu domowego, z TV lub/i konsolą gier. Albo też z zewnętrznym transportem CD (ew. SACD). O ile się zorientowałem, sygnał z wejść cyfrowych nie jest jednak dekodowany w MQA, nie skorzystamy więc i z filtra QRONO d2a. TECHNIKA • Wszystko to, o czym mówiłem wyżej oferują również firmy goniące dotychczasowych liderów. Może nie wszystko, ale prawie. Lumin ma jednak własny pomysł na to, czym powinien być odtwarzacz plików. Jego zachowawczość i wierność raz obranej drodze widać, chociażby po obudowie. Od pierwszego urządzenia wygląda ona niemal identycznie. Obudowa została wykonana z aluminiowych płyt i profili. Odtwarzacz ma niski profil, a jego przednia ścianka nie jest płaska. Ma ona wysuniętą dolną krawędź i jest jednocześnie zaokrąglona. Na froncie wycięto okienko, pod którym widać wyświetlacz z niebieski filtrem. To nie jest wyświetlacz LCD czy OLED, a klasyczny dot-matrix. W tym miejscu nowe firmy masowo stosują duże wyświetlacze, ponieważ – jak się wydaje – tego wymaga większość konsumentów. Z tyłu znajdziemy sporo gniazd. Zostały one ukryte od góry wysuniętą do tyłu ścianką górną. Ma to pomóc je schować, ale jest też uciążliwe przy częstym przepinaniu kabli, ponieważ nie ma tam zbyt wiele miejsca na palce. Gniazda są solidne i przykręcane. RCA pochodzą z firmy Furutech FT-908G, są złocone, natomiast XLR-y (bez oznaczeń) mają piny wyglądające na srebrne lub rodowane. Jest też złocony zacisk, którym możemy uziemić obudowę.
Elektronikę zmontowano na jednej dużej płytce drukowanej. Dzieli się ona na trzy wyraźne sekcje. Z boku jest „serce” obliczeniowe urządzenia (CPU), czyli transport plików. Bazuje on na szybkim układzie FPGA do którego program napisano w Pixel Magic Systems. To mała płytka wpięta do głównej. Obok znalazły się dwa, wysokiej klasy zegary taktujące firmy Crystek typu Femto, osobno dla rodzin 44,1 oraz 48 kHz. Tuż koło nich umieszczono kolejny układ FPGA firmy Altera, tym razem model „IV”. Służy on do dystrybucji sygnałów zegara w całym układzie. Być może tutaj sygnał jest też upsamplowany i zmieniana jest siła głosu. Z boku widać układ konwertera cyfrowo-analogowego. Choć najdroższy model Lumina, X2, był pierwszym urządzeniem tej firmy z „dakiem” typu R-2R, czyli drabinką rezystorową sterowaną przez układy logiczne, to w S2 mamy klasyczne układy scalone, tyle że naprawdę niezłe. Są to ośmiokanałowe ESS ES9038PRO, pracujące tutaj w trybie monofonicznym single-ended. Przed wyjściem XLR są dwa duże transformatory Lundahl LL7401 sprzęgające wyjścia zbalansowane. Zasilacz jest liniowy i bazuje na dwóch transformatorach toroidalnych. Lumin co jakiś czas zmienia sposób zasilania swoich urządzeń, a to z liniowego na impulsowy, a to odwrotnie. Zakładam, że chodzi o jak najlepsze dopasowaniu typu zasilacza do konkretnego modelu. Potrafię sobie wyobrazić konstruktorów siedzących przy rozbebeszonym układzie i przepinających (to tylko dwa złącza) zasilacze między sobą. ▓ ODSŁUCH JAK SŁUCHALIŚMY • Odtwarzacz plików Lumin S2 testowany był w systemie referencyjnym HIGH FIDELITY, gdzie był porównywany do trzyczęściowego odtwarzacza plików Sforzato DSP-05EX & PMC-05EX oraz do płyt CD i SACD. Ayon Audio CD-35 HF Edition pracował też jako transport, przy teście wejścia RCA odtwarzaczu Lumina.
Wyjście analogowe RCA S2 podłączyłem do wejścia przedwzmacniacza Ayon Audio Spheris Evo. Pliki były streamowane z serwisu Tidal przez kabel LAN Acoustic Revive LAN-Quadrant Triple-C WB. Testowany odtwarzacz stanął na górnej półce stolika Finite Elemente Master Reference Pagode Edition Mk II na swoich nóżkach. Był on zasilany przez kabel Acrolink Mexcel 7N-PC9500, a zacisk uziemienia podłączyłem do sztucznej masy Nordost QKore. Odtwarzanie plików odbywało się przy pomocy aplikacji Jplay i na, zmianę, aplikacji Lumina. Odsłuch odbywał się z włączonym filtrem MQA i z upsamplingiem do DSD256 (DSD) oraz PCM 384 kHz (PCM). Wyjście ustawione było na niski poziom (1,5 V dla RCA).
‖ System „High Fidelity” służący do dotwarzania plików » PŁYTY UŻYTE W TEŚCIE ⸜ wybór
• HANK MOBLEY, Soul Station, Blue Note Records/Tidal, FLAC 24/192 ⸜ 1960/2013. |
SPRAWA UPSAMPLINGU • Najpierw słowo o upsamplingu. Odkąd tyko pojawiły się pierwsze upsamplery, asynchroniczne dodajmy a było to jakieś dwadzieścia lat temu, debata nad tym, czy je stosować, czy nie, raz wybuchała, raz przygasała, by na nowo odezwać z pełną siłą. Obecnie nie widzę, aby temat ten budził jakieś większe emocje i chyba branża przyzwyczaiła się, że są dostępne, są dobre i że należy z nich korzystać. Ja również to robię – patrz odtwarzacz Ayon Audio CD-35 HF Edition, w którym mam na stałe włączone DSD256. Odtwarzacze Lumina oferują tę możliwość niemal od początku, w dodatku pozwalają one nie tylko upsamplować sygnał w obrębie „rodziny”, ale i transkodować PCM na DSD i odwrotnie. Z czasem zmieniały się tylko wartości graniczne – dzisiaj, w S2, są to, odpowiednio, DSD256 i PCM 384 kHz. Historycznie rzecz biorąc różnie to z tym upsamplingiem bywało. Czasem korzystałem z niego na maksa, czasem z umiarem, a były i takie momenty, kiedy wolałem dźwięk souté. Wszystko zależało od tego, jakie wyniki otrzymywałem.
W przypadku S2 rzecz wygląda w ten sposób: najlepszy dźwięk otrzymałem, kiedy upsamplowałem sygnał w ramach rodziny i d maksymalnych wartości, to jest PCM do 384 kHz, a DSD do DSD256. Równie dobrze brzmiało to jednak wówczas, kiedy upsampling był w ogóle wyłączony. Bez niego dźwięk był delikatniejszy, bardziej zachowawczy barwowo i dynamicznie. Był jednak również jakiś taki spokojniejszy wewnętrznie, pozbawiony „spinki”. Z kolei z upsamplerem dostawałem lepsze obrazowanie, wyższą dynamikę, zmieniała się również namacalność. Test, ostatecznie, wykonałem jednak z upsamplingiem. Daje on bowiem bardzo dobre rezultaty i zakładam, że większość z państwa tak właśnie będzie słuchało muzyki na S2. Będzie to, tak przy okazji, bardzo dobre słuchanie. Nowy odtwarzacz Lumina ma bowiem w sobie to „coś”, co mnie kiedyś urzekło i co pojawia się w jego produktach regularnie. Nie zawsze jest tak dobrze artykułowane, jak tutaj, ale zawsze jest. SPRAWA DŹWIĘKU • S2 gra więc w otwarty, mocny i dynamiczny sposób. Dźwięk nie był aż tak nasycony i aż tak namacalny jak z odtwarzacza odniesienia, czy – tym bardziej – z odtwarzacza płyt, ale to też inny przedział cenowy. Ubytek, o którym mowa bez bezpośredniego porównania nie daje o sobie znać. Testowane urządzenie ma bowiem w swoim dźwięku jakąś sprężynę, która animuje przekaz od środka i która go napędza. This I Dig Out Of You z płyty Soul Station HANKA MOBLEY’a, Cool Struttin’ SONNY’ego CLARKA z krążka pod tym samym tytułem czy wspaniały Monk’s Dream MONKA, wszystkie te nagrania niemal wybuchły między kolumnami. Monofoniczne utwory, a dodam do tego jeszcze St. Thomas SONNY’ego ROLLINSA, miały znakomite skupienie na osi, a stereofoniczne bardzo szeroką scenę, wręcz panoramiczną szerokość. Także i one pokazane zostały w precyzyjny, wyraźny sposób z bardzo dobrą definicją. Pierwszy plan nie był blisko mnie, a raczej krok za linią łączącą głośniki. S2 jest odtwarzaczem, który nie czaruje ciepłem, dlatego nie wysuwa dźwięku do nas. To raczej naturalna perspektywa gościa siedzącego w klubie, nie w pierwszym czy drugim stoliku, a nieco dalej, bardziej w okolicach baru (a takie miejsce pewnie wielu z nas odpowiada…). Mamy dzięki temu oddech i fajną perspektywę, bez utraty – to ważne – precyzji i wyraźnego obrazowania. Ważną rolę w takim kształtowaniu dźwięku pełni barwa. Jest ona wyjątkowo zrównoważona. W historii firmy Lumin zdarzały się okresy, w których brzmienie się obniżało i ocieplało, ale i takie, w których się otwierało i stawało się bardziej wyraziste. Nigdy nie przekraczało to granic dobrego smaku, bo ani „ciepłe” okresy, ani okresy „chłodne” nie były wyraźnie przegięte. Był to wyraźny smak, przy czym nie zmieniał on natury samego grania, zawsze dokładnego, zawsze dynamicznego i naturalnego (jak mówię, mam do Lumina słabość).
S2 gra w najbardziej wyrównany sposób spośród wszystkich urządzeń tego producenta, jakie znam – może poza X2. Ale to właśnie w tym kierunku bym skierował swoją uwagę, gdybym chciał jego granie do czegoś porównać. Nie jest to granie „kocykowe” czy romantyczne. DOMINIQUE FILS-AIMÉ ze swojego nowego singla cyfrowego Ensorcélle zabrzmiała więc w otwarty i mocny sposób. To jest utwór, który ma być z jednej strony cichy i spokojny, a z drugiej kłębią się w nim uczucia przenoszące się na warstwę dynamiki. Lumin bardzo ładnie pokazał te przeciwności, świetnie wycieniował dynamikę i choć nie zapodał ciepłego wokalu, to też go nie „wyżarzył”, a tym bardziej nie rozjaśnił. Tym bardziej, że znakomicie zachował dynamikę nagrania – S2 jest urządzeniem, które błyszczy pod względem szybkości narastania sygnału. Kiedy odpaliłem utwór EMILIE SIMON Désert, usłyszałem wspaniały, niski bas, ale przede wszystkim tę znakomitą stopę perkusji. Uderzenie było natychmiastowe, a wybrzmienie znakomicie wypełnione, a równocześnie tłumione. Grana przez Yvo Abadi’ego brzmi lepiej niż większość purystycznych nagrań jazzowych :) Lumin nie przybliża prezentacji do nas, ale też nie jest jakoś szczególnie wyrywny jeśli chodzi o budowanie głębi sceny. Wydaje się, że najważniejsze dla niego są bliskie plany i to tam jest lokowana energia. Bezwstydnie neo-postpunkowy (wiem jak to brzmi, ale co zrobić…) 13th Floor JADE LYEL pojechał na maxa z rytmem, z prezencją i wyrazistością. Nie mówię o rozjaśnieniu, tego w Luminie nigdy nie było, a raczej o otwarciu i o nadaniu całości bujającego rytmu, mocnego „tu i teraz” bez przybliżania przekazu do nas. DAC • Jedną z ważniejszych cech nowego odtwarzacza firmy Lumin jest obecność wejść cyfrowych. Producent sugeruje użycie ich z odbiornikiem TV lub z konsolą gier. Ja sobie jednak myślę, że to idealny sposób na rozbudowę systemu o transport CD (SACD). W takiej konfiguracji, z odtwarzaczem Ayona w roli transportu, Lumin okazał się nie mniej interesującym produktem niż grając pliki. Pod pewnymi względami był nawet jeszcze ciekawszy. Urządzenie gra bowiem w bardzo wyważony sposób, to raz. Jest też w tym trybie pełne i gęste. Barwa jest ustawiona niżej niż przy odtwarzaniu plików, co daje przekazowi nieco ciepła i ciemności. Niby ich wcześniej nie potrzebował, to było „skończone”, dobre granie. A jednak z płytami CD dostaniemy to coś, co powoduje, że jeszcze głębiej zanurzamy się w muzyce. Ciekawe, ale bas z zewnętrznym transportem miał wyraźnie miększy atak, a wysoka góra ciemniejszą barwę. Dokłądniej natomiast pokazana została, przy tym cieplejsza, średnica.
Energia przekazu pozostała zbliżona, podobna była również przestrzeń. Ponieważ jednak całość z sygnałem doprowadzonym do wejścia RCA wydaje się trochę bardziej wypełniona i zrelaksowana, także i nasze odczucie całości było właśnie takie. Z plikami dźwięk jest superenergetyczny i natychmiastowy, a z CD został szerzej rozłożony w czasie, energia nie kumulowała się na ataku, a dawała znać o sobie również w wybrzmieniach. Lumin S2 może być więc bardzo dobrym „centrum” cyfrowym dla systemu z dwoma źródłami – plikami (wewnętrznie) i płytami CD (zewnętrznie, także SACD, jeśli dysponujemy napędem w rodzaju Onyxa; więcej → TUTAJ). Jedyna szkoda to ta, że urządzenie nie dekoduje sygnału MQA na wejściu cyfrowym. Pełny dekoder jest na pokładzie, ale jest przeznaczony tylko dla plików. I jeszcze jedno – w tym przypadku upsampling lepiej zostawić na „off”. ▒ Podsumowanie S2 LUMINA TO ZWIERZĘ ŚWIATŁA. Nie nocy, ani półmroku, nawet nie świtu, a pełnego światła. Energetyzuje przekaz i go dopala. Ma znakomicie rozciągnięty bas, świetną selektywność i naprawdę dobrą rozdzielczość. Wyraźnie pokazuje pierwszy plan, choć nie przed nami, a nieco z tyłu, za kolumnami. Jest w tym dążenie do oddania emocji, bo nawet tak, wydawałoby się, spokojny kawałek jak Dancimg JORJI SMITH w wersji unplugged był wewnętrznie naelektryzowany i zrywny. Spokojne utwory spokojnymi pozostaną. Będą za to mniej uśpione, jeśli wiecie państwo, co mam na myśli. Będzie to, powtórzę, gra w pełnym słońcu. ARON! w Call When You Can, a więc niesamowicie nastrojowy, nieco melancholijny utwór, miał dzięki temu wewnętrzne światło. Atak dźwięku jest z Luminem wyraźny i szybki, co daje wyraźne kontury źródeł dźwięku.
Razem z energetycznością daje to dźwięk wyraźny, dokładny, pełny i o niesamowitej „słuchalności”, że pożyczę to określenie (chodzi o grywalność) od branży gier. Poza tym to dźwięk wypełniony, a nie suchy – gęsty, a nie chudy. Jest świetna praca basu, jest też wyraźna góra pasma. Średnica nie jest szczególnie ciepła, ma po prostu naturalną ekspresję, bez jej podkreślania. Super to wyszło, naprawdę. ‖ WP ▒ Dane techniczne (wg producenta)
Maksymalne napięcie wyjściowe: RCA 1,5 lub 3 V, XLR 3 lub 6 V ‖ Dystrybucja w Polsce
AUDIO ATELIER |
|
System referencyjny 2026 |
|
![]() ① Kolumny: HARBETH M40.1 • → TEST ② Podstawki: ACOUSTIC REVIVE (custom) ③ Odtwarzacz plików & zegar taktujący SFORZATO DSP-05 EX & PMC-05 EX → TEST & dysk NAS/przełącznik LAN LUMIN L2 • → TUTAJ ④ Przedwzmacniacz: AYON AUDIO Spheris EVO • → TEST ⑤ Odtwarzacz Super Audio CD: AYON AUDIO CD-35 HF Edition No. 01/50 • → TEST ⑥ Wzmacniacz mocy: SOULUTION 710 ⑦ Stolik: FINITE ELEMENTE Master Reference Pagode Edition Mk II więcej → TUTAJ ⑧ Pasywny układ korygujący SPEC Real-Sound Processor RSP-W1EX • → TEST |
|
|
Okablowanie Interkonekt: SACD → przedwzmacniacz - SILTECH Triple Crown (1 m) • → TESTInterkonekt: przedwzmacniacz → wzmacniacz mocy -SILTECH ROYAL SINGLE CROWN • test → TUTAJ Odtwarzacz plików → przedwzmacniacz -SILTECH ROYAL SINGLE CROWN • test → TUTAJ Kable głośnikowe: SILTECH Triple Crown (2,5 m) |ARTYKUĹ| Kabel LAN & filtr LAN: ACOUSTIC REVIVE LAN Quadrant Triple-C, RLI-1GB-TRIPLE-C • test → TUTAJ Kabel USB: ACOUSTIC REVIVE USB-1.5 PL Triple-C • test → TUTAJ |
|
Zasilanie Kabel zasilający AC: listwa zasilająca AC → odtwarzacz SACD - SILTECH Triple Crown (2 m) • → TESTKabel zasilający AC: listwa zasilająca AC → wzmacniacz mocy - ACOUSTIC REVIVE Power Reference Triple-C (2 m) • → TEST Kabel zasilający AC: listwa zasilająca AC → przedwzmacniacz - ACOUSTIC REVIVE Power Reference Triple-C (2 m) • → TEST Kabel zasilający: gniazdko ścienne → listwa zasilająca AC - ACOUSTIC REVIVE Power Reference Triple-C (2,5 m) Listwa zasilająca: AC Acoustic Revive RTP-4eu FINAL • → TEST |
|
Elementy antywibracyjne Podstawki pod kolumny: ACOUSTIC REVIVE (custom)Stolik: FINITE ELEMENTE Master Reference Pagode Edition Mk II • więcej → TUTAJ Platforma antywibracyjna (pod listwę zasilającą AC): Graphite Audio CLASSIC 100 ULTRA • więcej → TUTAJ Nóżki antywibracyjne (odtwarzacz SACD): Divine Acoustics GALILEO • test → TUTAJ Stopy antywibracyjne CARBIDE AUDIO Carbide Base ⸜ przedwzmacniacz & zasilacz przedwzmacniacza • test → TUTAJ |
|
Analog Przedwzmacniacz gramofonowy:
Docisk do płyty: PATHE WINGS Titanium PW-Ti 770 | Limited Edition |
|
Słuchawki
|
strona główna | muzyka | listy/porady | nowości | hyde park | archiwum | kontakt | kts
© 2009 – 2026 HighFidelity, design by PikselStudio






















